Dilek, duvarlarını yıkmak ile kalbini korumak arasında gidip gelen bir kadın. Oğuz’a duyduğu derin sevgi ile geçmişin öğrettiği korkular arasında sıkışırken, aşkın sınır tanımazlığını ve kendi arzularının gücünü keşfediyor. İçsel hesaplaşmalar ve bastırılmış duygular, Dilek’in en büyük mücadelesi oluyor.
Yirmili yaşların belirsizlikleri, umutları ve korkuları bir günlüğün satırlarına dökülüyor. Geçmişin pişmanlıklarıyla geleceğin bilinmezliği arasında kalan anlatıcı, hayatın akışı içinde kendine bir yer arıyor. Potansiyeli yakalamanın hiçbir zaman geç olmadığı vurgusuyla yazı umutla son buluyor.
Dilek, düzenli ve güvenli hayatında Oğuz’a duyduğu aşk ile içsel korkularının çatışmasını yaşıyor. Onu çok sevmesine rağmen kaybetme korkusu, kendine olan güvensizliğiyle birleşiyor. Çevresine ördüğü duvarları yıkıp duygularına teslim olup olmayacağı ise en büyük bilinmezliği.
Niye 2 ? Bu yazıyı yazmadan önce birincisini yazmıştık. Kendini yabancı hissetmemen için ilk yazıyı oku gel, bize katıl, biz burdayız, biz (burda) yazıyoruz.. Anladın.. (Sitenin reklama ihtiyacı var) Evet nerde kalmıştık? Seçtiğin hobiye göre maddi ve manevi birikimlerin, senin bu hobiyi ne kadar geliştirebileceğin anlamına geliyor. Bunlardan evvel merak ve istek olmalı.. Merak ve…
Kahve fincanında aranan umut, amaçsız yaşamla yüzleşmenin metaforuna dönüşüyor. Leyla’nın içsel çatışmaları ve çevresindekilerin görünmeyen yaraları bir seminer salonunda yankı buluyor. İletmeyiş, bireyin toplum içindeki görünmezliğini ve “amaçsızlıkla” başa çıkma çabasını incelikle işliyor.
Orta yaşlı bir akademisyenin iletişim üzerine verdiği seminer, Leyla’nın yalnızlığı ve insanlarla kurduğu mesafeli yaşamını sorgulamasına neden olur. Güçlü ve başarılı kadın rolünü ustalıkla sürdürse de, iç dünyasında iletişim kurmaktan korkan, kalabalıklara mesafeli biri vardır. Sahnedeki konuşmacının bakışıyla tetiklenen düşünceler, onun kendi görünmezliğini ve hayatla kurduğu mesafeyi yeniden fark etmesine yol açar.
Yalnızlık duygusuyla çevrili bir karakterin, rutinlerine ve düzene sıkıca tutunmasına rağmen içsel bir eksiklik hissiyle boğuşması anlatılıyor. Kurumsal bir seminer sırasında etrafındaki yapay ilişkiler ağına ve toplumsal rollere yabancılaşması ön plana çıkıyor. Tüm bu kalabalık içinde iletişim kuramamanın ve kendiyle baş başa kalmanın derinliği işleniyor.
Pek çok mitolojik ve dini anlatıda evrenin başlangıcında yalnızca su bulunur; yaratılış, bu suyun düşünce veya niyetle dalgalanmasıyla başlar.
Modern bilimdeki kuantum kuramları bile evreni sayısız potansiyeli barındıran bir “kozmik çorba” olarak tanımlayarak bu kadim sezgileri yankılar.
Belki de suya olan derin ihtiyacımız, biyolojik bir zorunluluktan öte, varlığımızın en eski hafızasına ve yaratılışın özüne dokunan bir çağrıdır.
Hayatı kendince yaşamaya çalışan, kendi doğrularının peşinde koşan Selim, annesi Nazan’ın anlayışı ve sevgisiyle nefes alıyor. Serap’ın beklentileriyle, kendi özgürlüğü arasında sıkışıp kalan bir adamın iç sesiyle verdiği mücadeleyi dinliyoruz. Her sabah annesiyle yaptığı kahvaltı, onun için hayatın huzura açılan kapısı oluyor.
Napolyon’un Rusya Seferi, lojistik zorluklar ve sert kış yüzünden fiyaskoya döndü.
Dönüş yolundaki hatalı tercihleri ordusunun neredeyse tamamını kaybetmesine yol açtı.
Leipzig Savaşı sonrası tahtını kaybetti ve Elbe Adası’na sürgün edildi.