Yine de gerçekleşmeyeceğini bildiğim o anı taş çatlatan bir sabırla bekleyeceğim, biliyorum. O gün herkes güzel görünür bana, duyduğum her söz kalbimi okşar. Ağzım kulaklarımda, kulaklarım telefonda. Hain telefon, sen beklerken çalmaz ki. Ne zaman unutursun varlığını, işte o zaman bağırmaya başlar. Sevgilim, yoksa biz ayrı dünyaların insanları mıyız? Ben zengin ve sorumsuz kız, sen…
Renk A Renk Ne gözüm görüyor, ne kulaklarım duyuyor. Zar zor birkaç nefes alabiliyorum, kulaklarımda hissettiğim acı nefesimi kesiyor. Ve zar zor aldığım her nefes canımı acıtıyor. Tek hissettiğim biraz sonra ruhumda ve bedenimde bir gümbürtü kopacak. Hissetme yetimi kaybettim sanırım. Gecenin hiçbir rengini görmeye tahammülüm yok. Ne bu gece doğan ayın beyazını tanıyabiliyorum, ne…
Güne sıradan bir şekilde başlayan bir adam, aslında iç dünyasında büyük bir fırtına yaşamaktadır. Geçmişin izleri, kayıp duygusu ve yalnızlık, onun her anına sızarak gerçek ile rüya arasında gidip gelmesine neden olur. Sıradan sandığı gün, aslında kaçamadığı duyguların ve kabullenemediği gerçeklerin bir yansımasıdır.