Depresyonun insan zihni ve ruhu üzerindeki etkileri, kişisel bir anlatımla ele alınıyor. Zamanın akışı içinde sabit kalan bir bireyin toplumla kurduğu bağ, yabancılaşma ve suçluluk duygusuyla sorgulanıyor. Yazı, affetme ve kendini kucaklama çağrısıyla umut dolu bir kapanış yapıyor.
Genç bir sağlık görevlisinin İstanbul’dan Bingöl’e uzanan mecburi görevlendirme süreci, hem kendi geçmişiyle hem de yeni hayatla yüzleşmesini konu alıyor. Soğuk ve yalnız bir gecede geçmişe yapılan içsel yolculuk, aile bağlarını, ayrılıkları ve cesareti gözler önüne seriyor. Metin, bireysel mücadelelerin toplumsal normlarla nasıl iç içe geçtiğini sakin ama derin bir anlatımla yansıtıyor.
Bir yaz gezintisinde geçmişle, başarı kavramıyla ve bireysel varoluşla yüzleşen bir anlatıcı… Heykellerin ve pulların arasında, zamanın ağırlığı ve insanın yeri sorgulanıyor. Gençliğin güveniyle sisteme direnme arzusu, melankolik bir fark edişle yer değiştiriyor.