2025 yılı, Fenerbahçe Beko taraftarları için sadece bir sezon değil, hafızalara kazınacak bir destanın adıdır. EuroLeague’deki inişli çıkışlı yılların ardından, Sarunas Jasikevicius yönetimindeki bu kadro; takım oyunu, mücadele azmi ve stratejik zekâ ile Avrupa’nın zirvesine yeniden adını yazdırdı. Sezonun başında kimileri “şampiyonluk uzak” derken, Fenerbahçe her maçı sabırla ördü ve sonunda EuroLeague kupasını müzeye götüren takım oldu.
🟡 Grup Aşamasından Final Yolculuğuna
Fenerbahçe Beko, 2024-2025 sezonuna dengeli ve hedef odaklı bir başlangıç yaptı. Normal sezonu 22 galibiyetle dördüncü sırada tamamlayan temsilcimiz, özellikle iç sahada gösterdiği üstün performansla dikkatleri üzerine çekti. Jasikevicius’un sisteminde hem savunma hem hücumda roller netti: Wilbekin’in liderliğinde, Motley, Dorsey ve Calathes gibi isimlerin katkısıyla takım, rakiplerine karşı hep dirençli kaldı.
Çeyrek finalde Partizan gibi zorlu bir rakibi 3-1’lik seriyle geçerken, taraftarların inancı iyice pekişti. Final Four’a kalan Fenerbahçe, yarı finalde Panathinaikos’u 82-76 mağlup ederek finale adını yazdırdı.
🔥 Final: Fenerbahçe 81 – 70 Monaco
Ve büyük gün… 25 Mayıs 2025, Abu Dabi. EuroLeague tarihinde ilk kez Avrupa dışında oynanan Final Four’un final maçında Fenerbahçe ile Monaco kozlarını paylaştı. Bu karşılaşma sadece iki takımın değil, Jasikevicius ile Spanoulis’in, iki eski efsanenin de taktik savaşıydı.
Fenerbahçe maça savunmada agresif, hücumda organize başladı. İlk çeyrekte 19-14 önde kapatan temsilcimiz, ikinci yarıya da yüksek tempoyla girerek farkı açtı. Devin Booker 14 sayı ile öne çıkarken, Dyshawn Pierre ve Tarık Biberovic’in istekli oyunu fark yarattı. Wilbekin’in kritik anlarda bulduğu üçlüklerle ivme kazanan sarı-lacivertliler, son düdükle birlikte 81-70’lük galibiyetin ve 2025 EuroLeague Şampiyonluğu’nun sahibi oldu.
Bu zafer, 2017’den sonra ikinci kez Avrupa’nın zirvesine çıkan Fenerbahçe için yalnızca bir kupa değil, kulüp tarihine yazılan altın bir sayfaydı.
💛 Taraftarın Gücü, İnancın Zaferi
Abu Dabi’deki Etihad Arena, sarı-lacivert renklere bürünmüştü. Yunan taraftarların biletlerini devretmesiyle birlikte tribünler adeta Kadıköy’e dönüştü. Oyuncular kadar, bu kupada tribünlerin itici gücü de önemliydi. Fenerbahçe taraftarı, her yerde ve her zaman takımının yanındaydı. Kupayı ilk kaldıranlardan biri taraftarın kendisiydi desek yeridir.
